I \' m Back
2007-07-09 00:00:00
ห่างหายไปร่วม สามเดือนเลยทีเดียว ชีวิตในช่วงที่หายจาก ไดอารี่ ไปก็มีอะไรเกิดขึ้นมากมายเยอแยะไปหมดทั้งเรื่องดีและไม่ดีปะปนกันไปเดี๋ยวจะเล่าเอาแต่เรื่องสำคัญๆล่ะกันนะครับ
วันที่ 2 กค. ที่ผ่านมา วันเกิดเรา อายุครบหลายปีล่ะ แก่มากกกกกกกก ! ขอบอกก็มีปาร์ตี้เล็กๆกับเพื่อนๆ ที่ M K Trendi สยามสแควร์ ก็ที่มาก็เพื่อนๆ น้องนุ่ง และ พี่ที่รักและเคารพก็รวมๆแล้ว 6-7 คนได้ ( ก็ทำไงได้คนมันเพื่อนน้อยนิ ) วันเกิดปีนี้ก็ไร้คนรักเช่นเคย ทำไงดีว่ะ ถึงจะมีแฟน ....
เรื่องงาน ตอนนี้ทำงานแล้ว ทำงานอยู่เค้าเตอร์ประชาสัมพันธ์ ของมหาวิทยาลัยนเรศวร ศูนย์ฯ กทม. ขอบข่ายงานก็ไม่มีอะไรมาก ก็ ศึกษาหลักสูตรการเรียนการสอนของที่นี่แล้วก็ให้ข้อมูลกับคนที่โทรศัพท์เข้ามาสอบถาม และ โทรศัพท์มาถามแค่นั้น (ในช่วงนี้นะ) ส่วนงานอื่นๆก็พอมีบ้างปะปราย และก็มีโปรเจคต์ทำแมกกาซีนที่แจกจ่ายสำหรับนิสิตอยู่ด้วยตอนนี้ก็เริ่มไปบ้างได้เกือบครึ่งแล้วล่ะ ก็สนุกกับการงาดี แต่รู้สึกว่ายังไม่เหมาะกับตัวเรายังไงไม่รู้ แต่ที่ทำอยู่ก็เพราะอยากใช้ความอดทนกับงานที่ทำ ในสิ่งแวดล้อมที่ไม่ค่อยได้เจอ และ อยากมีประสบการณ์ การทำงาน มากๆหน่อย และที่สำคัญอีกอย่างคือ อยากได้เงิน ฮ่ะๆๆ ถึงแม้เงินเดือนจะน้อยนิดก็ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย ใช่ไหมล่ะ ?? ทำงานที่นี่ก็เข้าสู่เดือนที่สองล่ะนะ ทำงานแทบทุกวัน หนื่อยสายตัวแทบขาดก็ ทำงาน หกวัน ต่อ สัปดาห์ หยุดแค่วันศุกร์ และยังไม่หมดนะ ทำตั้งแต่ 8.30 - 17.00 น. แต่ว่าวัน จันทร์ - พฤหัสบดี เนี๊ย เลิก สามทุ่ม (แต่ก็ได้ค่าโอทีนะ)
เรื่องแฟนนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย ไม่มีเลยซักคน เหมือนจะมีนะ แต่ก็ต้องแคล้วกันอยู่ดี มีน้องคนนึงที่ชอบอยู่แต่เขาก็ไม่ชอบเรา เฮ้อ.....เศร้าใจ เจออีกคนเหมือนจะชอบกันและกันแต่ก็แย่เจอกันแค่ครั้งเดียวก็ไม่ได้เจอกันอีก แรกก็โทรคุยกันดีอยู่หรอกแต่หลังๆแหมนะ คนเราไม่ได้เจอกันอีกเลยมันจะมีอะไรทำให้มีความสัมพันธ์ต่อกันล่ะว่าไหม? หลังๆเลยห่างๆกันไป ในที่สุดก็ไม่ได้โทรติดต่อกันอีกเลย เศร้า .... อีกรอบ ตอนแรกว่าจะมีแฟนแล้วเชียว แต่ก็แห้วอีกจนได้ นี่ก็ยิ่งต้องมาทำงาน ไม่มีเวลาไปเจอะเจอใครเลย แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปเจอแฟนว่ะเนี๊ย